18 ოქტ 2019 20:50 28302

"ივანიშვილს ამბავი მიუტანეს - კაბინეტში მაშინ შევუსწარი, როცა ვიღაც ქალს ტუჩებში კოცნიდაო"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

სინამდვილეში რისთვის ხვდება ივანიშვილი რეგიონებში თავის აქტივს?

და რა ულტიმატუმი წაუყენეს პარტიის წევრებმა სააკაშვილს?

 

 

 

 

წესითა და რიგით, მთავარი პოლიტიკური თემა პარლამენტში უზენაესი სასამართლოს მოსამართლეობის კანდიდატების მოსმენა უნდა იყოს, რადგან სწორედ ამ ხალხმა უნდა ჩაიბაროს ქვეყნის სამართალი. მოსმენა ხმაურის და ცოტა არ იყოს, კურიოზების ფონზე მიმდინარეობს. კურიოზია, აბა რა არის, მოქმედმა გენერალურმა პროკურორმა „დიდოსტატის მარჯვენის“ ავტორი რომ არ იცის (ნეტავ, წაკითხული თუ აქვს?) და უზენაესი სასამართლოს მოსამართლეობას რომ უმიზნებს. მოკლედ, იმ დროს, როცა პარლამენტში ნამდვილი „ბასტი ბუბუ“ მიმდინარეობს, მმართველი გუნდი ცდილობს, საკუთარი ამომრჩევლის რაოდენობაში გაერკვეს. სწორედაც რომ რაოდენობაში, რადგან ამის შემდეგ უნდა გადაწყდეს, არჩევნები მხოლოდ პროპორციული სისტემით ჩატარდება თუ ისევ შერეული, მაჟორიტარულ-პროპორციულით. მოგეხსენებათ, ხელისუფლებამ პირობა დადო, რომ 2020 წლის არჩევნები მხოლოდ პროპორციული სისტემით გაიმართება, მაგრამ ოპოზიციას ნულოვანი ბარიერი არ აწყობს, რადგან ჯერ ერთი, პარლამენტი აჭრელდება და მეორეც, უდიდესია იმის შანსი, რომ მმართველმა გუნდმა ისევ საკონსტიტუციო უმრავლესობა მიიღოს. ამიტომ, ოპოზიციას მინიმუმ 3%-იანი ბარიერი სურს, რაც რეალურად 5%-იანი გამოდის ხოლმე, თუმცა ამაზე უკვე მმართველი გუნდი არ არის თანახმა. შესაბამისად, „ქართული ოცნება“ ახლა სწორედ იმას არკვევს, 2020 წლის არჩევნები, რომელი სისტემით უნდა ჩაატაროს.

 

„რეგიონებში აქტივთან შეხვედრის ერთ-ერთი მთავარი მიზანი სწორედ ეს არის. ივანიშვილი ხვდება აქტივს, სურათებს იღებს მათგან, შემდეგ კი, ადგილებზე პარტიის თავმჯდომარეებისგან, მაჟორიტარებისგან და თვითმმართველობის პირველი პირებისგან იღებს ინფორმაციას, თუ რა ოდენობის ამომრჩეველია კონკრეტულ რეგიონსა თუ მუნიციპალიტეტში. ციფრი რა თქმა უნდა, მიახლოებითია, მაგრამ დაანგარიშება მაინც შესაძლებელია. რაც მთავარია, ციფრებს ვერავინ გაბერავს, უფრო პირიქით, მაქსიმალურად უჭერენ, რადგან ივანიშვილის პირობა ასეთია - დასახელებულ ციფრზე ნაკლებ ხმას თუ აიღებს „ოცნება“, პასუხისმგებლობას მთლიანად ამ ადამიანებს დაეკისრებათ და ისინი არამარტო თავად დაკარგავენ სამსახურებს, არამედ მათი სანათესაო და საახლობლო, რომელიც ახლა არის წარმოდგენილი საჯარო სამსახურში, უმუშევარი დარჩება“, - გვეუბნება „ოცნების“ ერთ-ერთი ლიდერი.

 

 

სხვათა შორის, შეხვედრებზე აქცენტი გაკეთდა იმაზეც, რომ არაერთი საჯარო მოხელე სოციალურ ქსელში ღიად გამოხატავს უკმაყოფილებას მმართველი გუნდისადმი, ხოლო კანონი არ აძლევს შესაძლებლობას, რომ ისინი სამსახურიდან გაუშვან. გამოსავალი ერთადერთია, მუნიციპალიტეტებში რეორგანიზაცია უნდა გამოცხადდეს, რეორგანიზაციის შემდეგ სამსახურიდან უნდა გაუშვან სწორედ ხელისუფლებით უკმაყოფილო პირები და მათ ნაცვლად განაწყენებული აქტივი დაასაქმონ. ის აქტივი, რომელიც 2012 წელს იბრძოდა, შემდეგ უბრალოდ „დაიკიდეს“. მათმა ნაწილმა სხვადასხვა ოპოზიციური პარტიები მოიარა, მაგრამ მიხვდა, რომ პერსპექტივა არსად არ არის და ისევ „ოცნებაში“ დაბრუნების გზების მოძებნა დაიწყო. ეს ცალკე ხმაურის ატეხვის საბაბი იქნება, მაგრამ აქტივი დაამშვიდეს, რომ მმართველი გუნდი ამისთვის მზად არის და არ აინტერესებს, რას იტყვიან სამსახურიდან გათავისუფლებულები და მით უმეტეს, ისინი ისედაც ოპოზიციას ეხმარებიან, ანუ რეალურად, „ოცნება“ არაფერს კარგავს.

 

 

გარდა იმისა, რომ ივანიშვილთან ყველა თავის მოწონებას ცდილობს, მასთან დამსმენების დიდი რიგიც დგას. მმართველი პარტიის თავმჯდომარეს ხანდახან ისეთ წვრილმანებს უყვებიან, რომ შემდეგ გაოცებული ამბობს, რაში უნდა მაინტერესებდეს, ვის რამდენი საყვარელი ჰყავს და ვისი ნათლული სად მუშაობსო. ახლა არ დაიწყოთ, ასეთი რამ არ მომხდარაო, თორემ დეტალებში შევალთ და იმას მოგიყვებით, როგორ უთხრა კონკრეტულმა თანამდებობის პირმა კონკრეტული მუნიციპალიტეტის პირველ პირზე, კაბინეტში მაშინ შევუსწარი, როცა ვიღაც ქალს ტუჩებში კოცნიდაო. დიახ, ასეთი წვრილმანები მოახსენეს ივანიშვილს და თუ ვინმეს ჰგონია, რომ ამით ბატონი ბიძინა გააოცეს ან დასმენილებზე გააბრაზეს, ძალიან ცდება.

 

 

„ასეთი ხალხი მუდმივად უნდა გყავდეს, მაგრამ არასდროს არ უნდა დააწინაურო, სულ მოლოდინში უნდა იყვნენ, რომ ენთუზიაზმი არ დაკარგონ და ათი ამბიდან, ერთი შეიძლება ღირებული იყოს. ასე ამბობს ხოლმე ბატონი ბიძინა და გვარიანადაც ხალისობს ასეთ ისტორიებზე. თუმცა, ის, რომ რეგიონებში „ოცნების“  ლიდერები ერთმანეთზე კომპრომატების შეგროვებით არიან დაკავებული და არც იმის წინააღმდეგი არიან, რომ ეს კომპრომატები ოპოზიციას მიაწოდონ, რათა შემდეგ ხმაური ატყდეს, ივანიშვილს ძალიან არ მოსწონს“, - გვეუბნება „ოცნების“ მაღალჩინოსანი.

 

 

ახლა კი ყველაზე მთავარი. დღეს არსებული მდგომარეობით, „ოცნებას“, სამწუხაროდ, რეალური კონკურენტი ნამდვილად არ ჰყავს და ეს სიმშვიდის საფუძველს აძლევს. როგორც გვეუბნებიან, მმართველ გუნდში არც იმაზე შეშფოთდნენ, რომ შესაძლოა პოლიტიკაში ირაკლი ალასანია დაბრუნდეს, რადგან ალასანიას გუნდი პრაქტიკულად დანაწილებულია და უმრავლესობა ახლა „ოცნებაზე“ მუშაობს. ერთი წელი შესაძლოა პოლიტიკურად ცოტაა, მაგრამ ნამდვილად არ არის ცოტა იმისთვის, რომ ვინმე ქარიზმატული ლიდერი გამოჩნდეს და მოსახლეობა მას გაჰყვეს. ამიტომ, „ოცნებაში“ ახლა სწორედ იმაზე მუშაობენ, რომ სადმე ვინმე არ გაეპაროთ და ფაქტის წინაშე არ აღმოჩდნენ. ისიც რეალობაა, რომ მთავარ ოპოზიციურ ძალად კვლავ რჩება „ნაციონალური მოძრაობა“, თუმცა მისი ლიდერი ისეთ განცხადებებს აკეთებს, რომ მხარდამჭერები დღითი დღე მცირდება. ამიტომ, ახალგაზრდულმა ფრთამ, ანუ იმ ადამიანებმა, რომლებმაც ბოლო რამდენიმე არჩევნებზე იბრძოლეს, სანაცვლოდ კი ვერაფერი მიიღეს, სააკაშვილს ულტიმატუმი წაუყენეს.

 

 

„ახალგაზრდული ფრთის რამდენიმე წარმომადგენელი სააკაშვილს უკვე შეხვდა, რამდენიმეს შეხვედრა კიდევ იგეგმება და ყველა ერთსა და იმავეს ითხოვს - თუ მიშას არჩევნების მოგება სურს, მაშინ ის საქართველოში უნდა ჩამოვიდეს. ოღონდ არა ისე, როგორც აქამდე „ჩამოდიოდა“, არამედ რეალურად უნდა გადადგას ქმედითი ნაბიჯები და საზღვრის რომელიმე მხრიდან მოადგეს საქართველოს, ამომრჩეველს აგრძნობინოს, რომ მისი ჩამოსვლა რეალობაა. წინააღმდეგ შემთხვევაშ, ახალგაზრდები უარს აცხადებენ არჩევნებში ისევ ისე მოიკლან თავი, როგორც აქამდე აკეთებდნენ“, - გვეუბნება „ნაციონალური მოძრაობის“ პოლიტსაბჭოს წევრი.

 

 

ერთ-ერთი ახალგაზრდა, რომელიც სააკაშვილს უკვე შეხვდა, გვიყვება, რომ მიშა თავადაც კარგად ხვდება არსებულ მდგომარეობას, მაგრამ არ ამბობს, რომ ჩამოსვლას აპირებს. ამ ახალგაზრდას ისეთი შთაბეჭდილება დარჩა, რომ სააკაშვილი ელოდება რაღაც გარანტიებს და განცხადებასაც ამის შემდეგ გააკეთებს. ის ვერ შემოვა ზღვით, ვერ შემოვა რუსეთის და აზერბაიჯანის მხრიდან, რჩება სომხეთი და თურქეთი. თურქეთი ბევრად რეალური ვარიანტია, მაგრამ იმის გათვალისწინებით, რაც დღეს თურქეთში ხდება, საეჭვოა სააკაშვილმა გარანტიების გარეშე გარისკოს. სირიასთან განახლებული კონფლიქტი სათვალავში რომ არ ჩავაგდოთ, დღეის მდგომარეობით თურქეთში უმძიმესი კრიმინალური მდგომარეობაა. იქ თავმოყრილი არიან კანონიერი ქურდები, კრიმინალური ავტორიტეტები და კვირა არ გავა, კრიმინალურმა გარჩევებმა ქუჩაში არ გადმოინაცვლოს და ეს ყველაფერი სროლით არ დასრულდეს.

 

 

თავის მხრივ, ნაციონალურ მოძრაობაში იმასაც ხვდებიან, რომ სააკაშვილის გარეშე ძალიან გაუჭირდებათ, რადგან პარტიას უბრალოდ არ ჰყავს ქარიზმატული ლიდერი. პარტიის მოქმედი თავმჯდომარე გრიგოლ ვაშაძე შეხვედრებს საზღვარგარეთ მართავს, მაგრამ ეს ადგილობრივი აქტივისთვის არაფერ წყვეტს. ვაშაძემ ძალიან რომ მოინდომოს, ათასობით ადამიანს ვერ შეკრებს, აი, მიშა რომ სარფს მოადგეს, აჭარაში ათასობით ადამიანი ნამდვილად დაიძვრება და შეგროვდება. ვის და რა გარანტიებს ელოდება სააკაშვილი, ვერ გეტყვით, მაგრამ ცხადია, რომ დღეის მდგომარეობით ერთადერთია, ვისაც ქართული პოლიტიკური სპექტრის გახალისება და გაცოცხლება შეუძლია, თორემ სხვა შემთხვევაში, მმართველი გუნდი ძალიან მშვიდად მოიგებს არჩევნებს და არც ის გამორიცხოთ, რომ არჩევნები კვლავ შერეული სისტემით ჩატარდეს და დაპირებულმა პროპორციულმა სისტემამ ჩაილურის წყალი დალიოს. ამას საკონსტიტუციო ცვლილება სჭირდება, რაც იმას ნიშნას, რომ თითოეული დეპუტატის ხმა უმნიშვნელოვანესია და მაჟორიტარები ჯერჯერობით არ აპირებენ ფარ-ხმალის დაყრას. ეს ყველაზე კარგად სწორედ „ოცნების“ ლიდერებმა იციან და ამიტომ, გადაწყვეტილების მიღებას არავინ ჩქარობს.

ჰო, კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი ნიუანსი - ხელისუფლებამ რომ მოინდომოს და არჩევნები 2020 წლის გაზაფხულზე დანიშნოს, საკონსტიტუციო ცვლილება ეგებ ფიზიკურადაც ვეღარ მოესწროს და ისედაც განწირული ოპოზიცია, საბოლოოდ გაიწიროს.

 

ანი დვალიშვილი

ალია №37